KOREYS VA O‘ZBEK TILLARIDA KO‘P MA’NOLILIKNING LEKSIK-SEMANTIK XUSUSIYATLARI: QIYOSIY TAHLIL
Keywords:
koreys tili, o‘zbek tili, ko‘p ma’nolilik, 다의어, leksik semantika, bosh ma’no, hosila ma’no, semantik ko‘chish, metafora, metonimiya, qiyosiy tilshunoslik.Abstract
Mazkur maqolada koreys va o‘zbek tillarida ko‘p ma’nolilik hodisasining leksik-semantik xususiyatlari qiyosiy jihatdan tahlil qilinadi. Ko‘p ma’nolilik bir leksemaning o‘zaro semantik jihatdan bog‘liq bo‘lgan ikki yoki undan ortiq ma’nolarni ifodalashi natijasida yuzaga keladigan muhim til hodisasi hisoblanadi. Maqolada koreys tilidagi 다의어 tushunchasi, ko‘p ma’noli so‘zlarning bosh va hosila ma’nolari, semantik ko‘chish mexanizmlari hamda ularning koreys tilini xorijiy til sifatida o‘qitishdagi ahamiyati yoritiladi. Shuningdek, o‘zbek tilshunosligida ko‘p ma’noli so‘zlarning qadimiy lug‘atchilik an’analaridan boshlab zamonaviy semasiologik tadqiqotlargacha bo‘lgan rivojlanish jarayoni ko‘rib chiqiladi. Qiyosiy tahlil natijasida har ikki tilda ko‘p ma’nolilik tilning leksik boyligini oshiruvchi, milliy tafakkur va madaniy tajribani aks ettiruvchi murakkab semantik hodisa ekanligi aniqlanadi.
References
1. Mirtojiyev M. O‘zbek tilida polisemiya. – Toshkent: Fan, 1984.
2. Mahmud Koshg‘ariy. Devonu lug‘otit turk. 3 jildlik. – Toshkent: Fan, 1960–1963.
3. Zamaxshariy M. Muqaddimat ul-adab. – Toshkent: Fan, 1971.
4. Navoiy A. Muhokamat ul-lug‘atayn. – Toshkent: Fan, 1983.
5. Aliqulov T. O‘zbek tilida so‘z ma’nosining taraqqiyoti masalalari. – Toshkent: Fan, 1980.
6. Sodiqova M. Hozirgi o‘zbek tilida rang-tus bildiruvchi sifatlar. – Toshkent: Fan, 1974.
7. Roziqova G. O‘zbek tilida semantik maydon va leksik birliklar munosabati. – Toshkent, 2005.
8. 김광해. 국어 어휘론 개설. – 서울: 집문당, 1993.
9. 김홍범. 한국어 어휘 의미 변별 연구. – 서울, 2001.
10. 문금현. 한국어 어휘 교육을 위한 다의어 학습 방안 // 이중언어학. – 서울, 2006. – №30. – 149–184쪽.
11. 박재남. 한국어 학습자의 어휘 오류와 의미 사용 연구. – 서울, 2008.
12. 이영주. 한국어 어휘 교육과 의미 이해 연구. – 서울, 2010.
